The BOFH

Vandaag is mijn allerliefste vrouwtje jarig. Van harte gefeliciteerd schat!!!

Wat lezen mijn wakkere oogjes vanmorgen op nu.nl? De politie, onze heldhaftige hermandad is boos op minister van Veiligheid en Justitie Ivo Opstelten. Waarom? Omdat Ivo de boetes voor hardrijden en asociaal rijgedrag wil gaan verhogen.

De heren van de flitsbollah doen het nu al in hun broek bij de gedachte dat ze een bumperklever, rechtsinhaler, afsnijder of agressieveling in het algemeen  een verhoogde boete moeten presenteren. De persoon in kwestie zou toch zo maar eens boos en/of agressief kunnen worden. En wat moet je dan, als agent die niet voldoende gezag uitstraalt om de overtreder te kalmeren. Een rechter handje op de Walther P5 laten rusten die zo opzichtig aan de riem hangt of een stukje jongleren met de wapenstok zou misschien helpen, maar nee.

Nee, dan gaan de heren in blauw klagen bij hun vakbond want het aanpakken van serieuze verkeersovertreders wordt zo wel heel erg gevaarlijk, stel je voor zeg dat zo’n overtreder handtastelijk wordt. Levens gevaarlijk.

Nee, dan maar liever in dat busje blijven zitten met een camera langs de weg. Het is natuurlijk veel rustiger en zeker niet zo levensbedreigend om mensen die 10 Km te hard rijden een oor aan naaien dan minder boetes uitdelen en die zware verkeersmisbruikers lekker hun gang laten gaan. Als onze heldhaftige hermandad maar vooral geen risico loopt.

Ik heb een tip voor onze heldhaftige hermandad, vraag eens aan defensie hoe die het doen. Vooral de marine schijnt erg goed te weten hoe je om moet gaan met ongewenste personen.

De wereld is zojuist een heel stuk minder leuk geworden. Zojuist kreeg ik van een collega te horen dat zaterdag mijn voormalig werkgever en goede vriend Arian van Hoof plotseling is overleden. Hij werd 47 jaar jong.

Ik heb 10 jaar voor Arian gewerkt. Eerst een paar jaar los/vast voor de Vakantiediscounter, daarna 6 jaar als systeembeheerder bij Tiscomhosting. In die tien jaar heeft hij me laten zien dat een werkgever niet alleen een baas maar ook een goede vriend kan zijn en ik durf zonder enig voorbehoud te beweren dat iedereen die voor Arian heeft gewerkt daar hetzelfde over denkt. Arian heeft me laten zien dat een goed bedrijf als een familie is in plaats van een verzameling collega’s. Ik heb in die jaren een hoop van hem geleerd en menig werkgever zou veel van hem kunnen leren, heel veel.

Ik kan zo nog wel een paar uur door gaan over hoe Arian was maar ik denk dat ik maar even samen met Helga in een stil hoekje ga zitten janken en zitten mijmeren over de afgelopen jaren.

Helga en ik wensen de familie alle sterkte toe en Arian, Rust zacht lieve vriend. We zullen je heel erg missen.

De kerst komt er aan en uitermate toepasselijk is er de afgelopen paar dagen een aardig laagje sneeuw uit de lucht komen zeilen. Natuurlijk is Nederland meteen volledig verlamd. Uiteraard was het wel te verwachten, de doorsnee Nederlander schijnt in zware paniek te raken als er ook maar iets aan het gebruikelijke levens patroon veranderd.

Zo’n 20 cm sneeuw. De NS en ProRail (of is het nu officieel ProFail) zakken, zoals iedere winter, als kaartenhuizen in elkaar, het KNMI kan de weeralarmen niet meer op de site kwijt, de laatste file’s stond tot 1 uur s’nachts en Schiphol is op sterven na dood . Zo’n 20 cm sneeuw en het openbare leven stort bijna in elkaar. Mensen uit landen zoals Zweden en Noorwegen lachen zich de ballen uit de broek als ze dit horen. Maar goed.

Persoonlijk vindt ik het wel goed zo een stapje terug en het wat rustiger aan doen kan geen kwaad, en een goed pak sneeuw levert toch altijd mooie plaatjes op. Klik Hier of op de foto voor meer mooie winter wonderland plaatjes.

Micky’s tijdens zijn eerste sneeuw wandeling